Angststoornis

Als je een angststoornis hebt, ben je heel vaak bang zonder dat daar een echte reden voor is.

Iedereen is weleens bang. Dat is normaal, want dat bange gevoel waarschuwt jou voor gevaar en zorgt dat je extra goed oplet. Maar als je vaak bang bent zonder dat er echt iets aan de hand is, heb je misschien last van een angststoornis. Dan ben je zo vaak bang dat je er echt last van krijgt. Je ziet overal gevaar, ook als dat er niet is.

Je twijfelt waarschijnlijk vaak aan jezelf, je denkt dat je veel dingen niet kunt. Op school vind je het moeilijk om goed op te letten en je slaapt misschien slecht omdat je bijvoorbeeld veel piekert. Het kan ook dat je buikpijn of hoofdpijn krijgt van je angsten. Dat maakt jou trouwens geen watje. Wist je dat Ellie Goulding (de zangeres) en Johnny Depp (Jack Black uit Pirates of the Caribbean) ook allebei een angststoornis hebben? Ellie Goulding had een paniekstoornis en durfde zelfs een tijd niet op te treden. Johnny Depp had als kind al nachtmerries van clowns en wil er nog steeds niet bij in de buurt komen.

Soorten angsten

Er zijn verschillende soorten angsten. We zetten ze voor je op een rij:

Gegeneraliseerde angststoornis

Je piekert bijvoorbeeld heel erg veel omdat je je altijd zorgen maakt over je vrienden, je ouders, je schoolwerk of over zaken die in de wereld gebeuren.

​Separatie angststoornis

Je bent bang dat er iets met je ouders gebeurt, dat ze ziek worden of iets anders naars overkomt, of dat jij het niet redt zonder hen. Logeerpartijtjes of kamp vind jij daarom helemaal niet leuk, je blijft liever thuis.

Sociale angststoornis

Je voelt je heel ongemakkelijk in het contact met anderen. Je denkt dat je dingen doet die zij stom vinden, dat je fouten zult maken en dat ze je gaan afwijzen. Het liefst ben je daarom thuis of alleen.

​Paniekstoornis

Je weet soms niet precies waarvoor je bang bent, maar je hebt best vaak een paniekaanval. Dan heb je hartkloppingen, je trilt, zweet, bent duizelig, valt flauw en soms ben je bang om dood te gaan. Dat kan zo erg worden, dat je liever thuis blijft uit angst dat het weer gebeurt.

​Agorafobie

Je vindt het heel eng om alleen te reizen met bus of tram, of om op drukke pleinen of in volgepakte ruimtes zoals de bioscoop te zijn.

Specifieke fobie

Je bent voor één ding heel bang, bijvoorbeeld voor honden, spinnen, bloed, clowns, storm of liften.

​Selectief mutisme

Je praat niet in bepaalde situaties, bijvoorbeeld op school of als je met mensen moet praten die je niet kent. Dat komt niet omdat je niet kunt praten, maar omdat je dat eng vindt.

Posttraumatische stressstoornis

Als je iets heel ergs hebt meegemaakt, is het soms moeilijk om dat achter je te laten en verder te leven. Als je bijvoorbeeld een heel naar ongeluk, oorlog of geweld hebt meegemaakt of gezien. Of als iemand je misbruikt heeft. Je blijft die nare dingen maar zien in je hoofd, of je droomt er steeds van.

Dwang

Je moet van jezelf dingen doen omdat je denkt dat er anders iets vervelends zal gebeuren. Bijvoorbeeld vijf keer het licht aan en uit, sloten checken of wel honderd keer je handen wassen. Je weet zelf ook stiekem wel dat het niet echt zo werkt.

​Stoornis in de lichaamsbeleving

Je denkt dat je een hele dikke buik hebt, een hele grote neus of dat er iets anders aan je lijf heel erg niet klopt. Hoe vaak mensen ook tegen je zeggen dat het niet zo is, jij vindt iets aan jezelf heel erg lelijk en dat maakt jou erg onzeker.

En meer

Als je enorme moeite hebt om spulletjes weg te gooien en heel veel verzamelt, of de drang hebt om haartjes bij jezelf uit te trekken rekenen we dat ook tot de angststoornissen.

Kenmerken

In één of meerdere van deze kenmerken herken jij jezelf misschien wel:

  • Je trilt of hebt vaak hoofdpijn en buikpijn
  • Je denkt vaak aan nare dingen
  • Je piekert heel erg terwijl er eigenlijk niet zo veel redenen zijn om te piekeren
  • Als je iets ook maar een beetje eng vindt, ga je liever iets anders doen
  • Je huilt veel
  • Je bent snel boos en hebt ook vaak geen zin om te luisteren
  • Je vraagt heel vaak of alles wel goed gaat aan je ouders of iemand anders die je vertrouwt

Hoe ontstaat het?

Dat is lang niet altijd duidelijk aan te geven en voor de behandeling gelukkig ook niet echt nodig. Misschien zijn je ouders ook sneller bang dan andere mensen, dan kun je dat van hen geërfd hebben. Of je ouders zijn super voorzichtig met je en leren jou zo, zonder dat ze dat zelf willen, dat er overal gevaar schuilt. Het kan ook dat jij je niet zo veilig voelt bij je ouders, omdat ze niet altijd even goed voor je hebben kunnen zorgen. En als je iets heel verschrikkelijks hebt meegemaakt, kan het ook dat je daardoor heel bang bent geworden.

Meer weten over angststoornissen? Op Brainwiki vind je heel veel informatie over stoornissen bij kinderen en jongeren.

Hoe wij je kunnen helpen

Je kunt leren hoe je met je angst om kunt gaan. Daar hebben wij therapieën voor. Dat zijn manieren om jou te laten ontdekken dat je echt niet zo bang hoeft te zijn en wat je moet doen als je weer bang bent.

Onze therapieën:

Onze hulp voor ouders

Bij GGZ Delfland zijn ouders onmisbaar bij onze behandelingen. Maar we zijn er ook om de ouders te ondersteunen als zij het zelf moeilijk hebben als gevolg van de stoornis van hun kind. Daarom bieden we ook therapieën voor ouders aan.

Was dit artikel nuttig?


Aantal gebruikers wat dit nuttig vond: 2 van 3

Veelgestelde vragen

Hoe kan ik me aanmelden?

Je kunt je niet zelf aanmelden bij ons. Dat doet de huisarts voor je. Ook het sociale wijkteam van de gemeente waarin je woont, kan je naar ons doorverwijzen. Heb je hulp nodig? Bel dan je huisarts voor een afspraak.

Heb ik toestemming van mijn ouders nodig?

Dat hangt af van je leeftijd. Volgens de Wet op de geneeskundige behandelovereenkomst (WGBO) beslissen de gezaghebbende ouders over je medische behandeling als jij jonger bent dan 12 jaar. Ben je tussen de 12 en 16 jaar? Dan hebben we ook van jou toestemming nodig, en van je ouders. Als je 16 jaar of jonger bent, moeten sowieso allebei je ouders tekenen, anders mogen we je niet helpen. Dat geldt ook als jij bijvoorbeeld bij een van je ouders woont en met de ander weinig contact hebt, omdat dat zo in de wet staat. Vanaf 16 jaar beslis je in principe zelf over je behandeling, maar als het even kan, betrekken we je ouders of verzorgers wel graag bij de behandeling. Dit bespreken we dan wel met jou.

Als ik een psychisch probleem heb, ben ik dan gek?

Er zijn superveel kinderen en jongeren die een psychisch probleem hebben, groot of klein. Dat kan komen doordat iets in je hersenen niet helemaal goed gaat maar ook door dingen die je hebt meegemaakt. Het is niet iets waar je om gevraagd hebt en het is meestal natuurlijk ook niet echt leuk. Maar wat je vooral moet onthouden: je hebt een psychisch probleem, je bent er niet één. Je bent en blijft in eerste instantie gewoon een mens met gevoelens en emoties, net als alle andere kinderen en jongeren om je heen. Niets om je voor te schamen dus. Er zijn dan ook steeds meer bekende mensen die vertellen over hun psychische problemen. Juist als mensen eerlijk vertellen over psychische problemen, gaan andere mensen beter begrijpen wat het inhoudt. Wil jij er op school over vertellen om te zorgen dat je klasgenoten jou beter begrijpen? Via de website Brainwiki kun je informatie voor spreekbeurten vinden.

Ik heb nu hulp nodig!