Posttraumatische stressstoornis

Als je iets heel verschrikkelijks hebt meegemaakt, kun je daar achteraf nog heel erg veel last van hebben. Dat heet dan met een moeilijk woord posttraumatische stressstoornis, maar je mag ook trauma zeggen.

Soms maak je iets mee dat je niet zomaar kunt vergeten. Dan blijf je er maanden en zelfs jaren last van houden, omdat je nachtmerries hebt waarin je het keer op keer beleeft. Of je moet er overdag steeds aan denken, al wil je dat niet. Het kan ook zijn dat je je er diep van binnen zo naar door voelt, dat je heel vaak boos en geïrriteerd bent. Of je kunt je slecht concentreren op school. Die gevoelens komen voor bij kinderen die een oorlog, een (natuur)ramp of een heel ernstig ongeluk hebben meegemaakt. Het kan ook gebeuren na mishandeling, seksueel misbruik of ingrijpend medisch onderzoek. Het zijn allemaal dingen die je eigenlijk als kind of jongere niet zou moeten meemaken, maar die soms toch gebeuren. Niet zo gek dat je het zelf niet kunt verwerken, daar heb je hulp bij nodig.

Kenmerken

In één of meerdere van deze kenmerken herken jij jezelf misschien wel:

  • Je hebt hele enge nachtmerries
  • Je hebt moeite om in slaap te komen of je slaapt erg onrustig
  • Je kunt ontzettend schrikken van iets dat niet eens heel eng is
  • Soms speel je na wat er gebeurd is
  • Je probeert er zo min mogelijk aan te denken. Als er plekken, mensen of dingen zijn die jou herinneren aan je ervaring, dan probeer je die uit de weg te gaan
  • Op school kun jij je maar moeilijk concentreren
  • Je bent snel boos
  • Je doet soms zomaar (te) gevaarlijke dingen
  • Het lukt je niet om je blij te voelen
  • Je blijft last hebben van gevoelens zoals afschuw, angst, schuld, schaamte of boosheid

Hoe komt het?

Als je iets heel erg naars meemaakt, zo erg dat je misschien wel bang was dat je dood zou gaan, dan kan dat zorgen dat jij je niet meer veilig voelt. De wereld is ineens een hele enge plek geworden waar jou of de mensen waar je van houdt iets kan overkomen. Daar stond je vroeger nooit bij stil, maar nu kun je misschien wel aan niets anders meer denken. Vooral als dat wat jij hebt meegemaakt langer duurde of vaker gebeurde. Als jij dan ook nog iemand bent die niet heel makkelijk kan praten over problemen, kan het lang duren voor je zoiets achter je kunt laten en je weer een veilig gevoel hebt.

Meer weten over trauma of posttraumatische stressstoornis? Op Brainwiki vind je heel veel informatie over stoornissen bij kinderen en jongeren.

Hoe wij je kunnen helpen

Het goede nieuws is dat je een trauma met de juiste hulp vaak achter je kunt laten. We hebben daar speciale therapieën voor die jou helpen om te verwerken wat je hebt meegemaakt. Dat betekent niet dat je het vergeet, maar je kunt het als het ware in een doosje stoppen en het doosje dichtdoen, zodat je niet steeds lastig wordt gevallen door de herinnering.

Onze hulp voor ouders

Bij GGZ Delfland zijn ouders onmisbaar bij onze behandelingen. Maar wij ondersteunen ook de ouders bij het begeleiden van een kind met een trauma te begeleiden. We bieden ook therapieën voor ouders aan.

Was dit artikel nuttig?


Aantal gebruikers wat dit nuttig vond: 0 van 0

Veelgestelde vragen

Hoe kan ik me aanmelden?

Je kunt je niet zelf aanmelden bij ons. Dat doet de huisarts voor je. Ook het sociale wijkteam van de gemeente waarin je woont, kan je naar ons doorverwijzen. Heb je hulp nodig? Bel dan je huisarts voor een afspraak.

Heb ik toestemming van mijn ouders nodig?

Dat hangt af van je leeftijd. Volgens de Wet op de geneeskundige behandelovereenkomst (WGBO) beslissen de gezaghebbende ouders over je medische behandeling als jij jonger bent dan 12 jaar. Ben je tussen de 12 en 16 jaar? Dan hebben we ook van jou toestemming nodig, en van je ouders. Als je 16 jaar of jonger bent, moeten sowieso allebei je ouders tekenen, anders mogen we je niet helpen. Dat geldt ook als jij bijvoorbeeld bij een van je ouders woont en met de ander weinig contact hebt, omdat dat zo in de wet staat. Vanaf 16 jaar beslis je in principe zelf over je behandeling, maar als het even kan, betrekken we je ouders of verzorgers wel graag bij de behandeling. Dit bespreken we dan wel met jou.

Als ik een psychisch probleem heb, ben ik dan gek?

Er zijn superveel kinderen en jongeren die een psychisch probleem hebben, groot of klein. Dat kan komen doordat iets in je hersenen niet helemaal goed gaat maar ook door dingen die je hebt meegemaakt. Het is niet iets waar je om gevraagd hebt en het is meestal natuurlijk ook niet echt leuk. Maar wat je vooral moet onthouden: je hebt een psychisch probleem, je bent er niet één. Je bent en blijft in eerste instantie gewoon een mens met gevoelens en emoties, net als alle andere kinderen en jongeren om je heen. Niets om je voor te schamen dus. Er zijn dan ook steeds meer bekende mensen die vertellen over hun psychische problemen. Juist als mensen eerlijk vertellen over psychische problemen, gaan andere mensen beter begrijpen wat het inhoudt. Wil jij er op school over vertellen om te zorgen dat je klasgenoten jou beter begrijpen? Via de website Brainwiki kun je informatie voor spreekbeurten vinden.

Ik heb nu hulp nodig!